تمام خنده ها سیاه

[4280]

تمام خنده ها سیاه دروغ شهوت و گناه


کنایه وحشت و ریا غضب ترحم و جفا

تمام خنده ها سیاه

یکرنگی لبخند تو از تمام خنده ها جدا

سوا سوا سوا سوا

همچون درون قصه ها

لبخند تو گلایه نیست گریز عاشقانه ایست

لبخند و تو بیگانه نیست عملکرد هویت یگانه ایست

من با تو عاشق گشته ام

چون تو نخندیدی به من

بگو چرا حتی نشد

باشی کنار عکس من

تمام خنده ها سیاه چرا شده یکی جدا

منم اینجا و تو کجا

بی تو منم در غم رها

بی تو منم در نا کجا

بی تو شده خندیدنم

سیاه سیاه سیاه سیاه

4280

[baharjon]

من دلم می خواهد

در دم صبح بهار

شاخه ای از گل یاس

بوته ای از گل نرگس

بغلی از گل سرخ

همه را برگیرم

و بسازم سبدی از پر طاووس سپید

تا دهم هدیه به آنان که نوازش دادند

غنچه عشق و وفاداری را....